Simon(e) van Saarloos wil standbeelden kapotslaan, NRC-babyboomer-recensent vindt dat prachtig, want ‘Gouden Eeuw’ is ook maar ‘ronkende term’.
5 October 2019
14:19
“De auteur brengt, tijdsgevoelig als ze is voor vraagstukken van gender, kleur en van minderheden versus een toonaangevende meerderheid, nadrukkelijk onze zogeheten kleurenblindheid ter sprake. ‘Een wit geheugen’, schrijft ze, ‘herinnert zich wat de eigen geschiedenis bestendigt en vergeet al het andere. Wit herinneren werkt als een gum en pen tegelijk: het wist uit om vervolgens een vlag te planten of een naam op te schrijven. Witheid schrapt.’
Vergeten en herinneren zijn, kortom, niet waardevrij. Standbeelden evenmin, vindt Van Saarloos. Ze doet daarom een creatieve suggestie: haal Coen en co niet weg, plaats er geen plechtstatige correcte tekst bij, maar sla hun beelden kapot en laat de brokstukken liggen.
We zouden er wat vrijmoediger mee om moeten gaan, als demonstranten tegen de status quo van de vanzelfsprekende historische herinnering. Het is een zinvolle suggestie in een land dat in paniek raakt als wordt geopperd de ronkende term Gouden Eeuw af te schaffen.”
