“Maar toch verdween de slavernij in de late Middeleeuwen in zijn geheel uit het noorden, terwijl het fenomeen rondom de Middellandse Zee overleefde en zelfs begon te groeien.
Dat kwam omdat er met de opkomst van het islamitisch kalifaat in Noord-Afrika en het Midden-Oosten een nieuw groot rijk ontstond dat behoefte had aan onvrije arbeid
In de loop van de Middeleeuwen raakte Afrika verbonden met de mondiale slavenhandel. Slavernij van zwarte mensen onderling bestond daar toen al.
Aan het eind van de vijftiende eeuw veranderde dat. Het waren niet langer alleen de Arabieren die geïnteresseerd waren in zwarte slaven.
In de tachtig jaar tussen 1800 en 1880 roofden de machthebbers van Egypte, het Arabisch schiereiland, India en de Swahilikust zo’n twintig miljoen mensen en dreven die de Aziatische slavernij in, terwijl ze ook plantages opzetten op de Afrikaanse oostkust.
De trans-Atlantische slavernij was in de wereldgeschiedenis niet uniek, ze is alleen bijzonder omdat ze zo uitgebreid is gedocumenteerd.
In wezen was het systeem niet anders dan de grootschalige slavernij in Noord-Afrika of Zuid-Azië. En dan hebben we het nog niets eens gehad over China, dat voor onze jaartelling al een grote slavenmaatschappij had ingericht.”
https://www.nrc.nl/nieuws/2019/10/18/slavernij-was-er-altijd-en-overal-a3977235