“Het probleem is dat we elkaar de verkeerde verhalen vertellen. Want we zitten midden in een totale ineenstorting: de eerste scheuren zijn zichtbaar en het valt niet meer te repareren.
In werkelijkheid willen mensen wel dat de klimaatverandering stopt, maar niet dat hun leven minder comfortabel wordt. Ze zijn niet bereid de vruchten van de vooruitgang op te geven.
Intussen blijven we de aarde zien als een voorraadkast die we ongestraft mogen plunderen en waarmee we kunnen doen wat we willen. Je kunt heel Europa volbouwen met windmolens en dan nog zullen het er nooit genoeg zijn. We houden onszelf voor de gek
Vooruitgang is de religie van onze westerse cultuur. We gaan niet langer naar de kerk, maar een mens moet kennelijk toch érgens in geloven, en nu geloven we dan maar in vooruitgang: een eindeloos doorgaande verbetering van ons leven, waarbij we steeds welvarender en gezonder worden, steeds vrijer en toleranter.
Zodra je een oplossing voorstelt, word je een tiran. Je kunt wel een plan hebben om klimaatverandering te stoppen en de aarde te redden, maar hoe ga je dat plan implementeren zonder een vorm van dictatuur?
We moeten af van het idee dat er mensen zijn die het antwoord weten op onze problemen.
We moeten accepteren dat er ons een radicale ineenstorting boven het hoofd hangt.”
